مجله نقد فیلمگردی
اخبارجشنواره سینما حقیقتجشنواره هانقد و بررسی

دراماتیزه کردن یک مستند تنها مربوط به روایت نیست

عطا مهراد یکی از کارگردانان مستند «فریاد رو به باد» ضمن تشریح ظرفیت‌های سوژه محوری این مستند،‌ تأکید کرد که برای دراماتیزه کردن روایت این مستند فراتر از روایت در حوزه کارگردانی هم ملاحظاتی داشته‌اند.

به گزارش بلاگ سینمامارکت، نشست نقد و بررسی مستند «فریاد رو به باد» به کارگردانی مشترک سیاوش جمالی و عطا مهراد که اولین روز  جشنواره در سالن شماره ۴ روی پرده رفت؛ در بخش فیلم خبر با اجرای ناصر صفاریان، مستند ساز برگزار شد.

سیاوش جمالی  درباره انتخاب کاراکتر اصلی این مستند گفت:‌ با میثم از سال ۹۱ آشنا بودیم. در دروازه غار بسیار آدم فعالی بود. از همان روزها دوستی ما شکل گرفت تا روزی که دیدیم علاقمند به خوانندگی شده است. وقتی تماس گرفت و دعوت کرد که به کنسرتی برویم که در روز تولدش می‌خواهد داشته باشد برویم احساس کردیم ایم سوژه خوبی است که هم به علاقه یک نوجوان به موسیقی بپردازیم، هم به موسیقی زیرزمینی و هم به منطقه دروازه غار. احساس کردیم این سوژه‌ای چند بعدی برای مستندسازی است.

وی درباره حضور و همراهی مهرداد اسکویی در مقام مشاور هم توضیح داد: مهرداد اسکویی به‌عنوان استاد هر دوی ما از همان ابتدای ساخت این مستند همراه ما بود و حتی در طول تدوین چندبار راف‌کات‌های ما را دیدند. حتی نسخه‌ای که به هیأت انتخاب جشنواره ارائه کردیم، درباره بخشی از آن آقای اسکویی نظری داشتند و به دفتر آمدند تا این نظر را بگویند. این همراهی بسیار برای ما ارزشمند بود.

وی افزود: به‌عنوان کارگردان مستند اعتقاد ما این است که برخی موقعیت‌ها را باید به‌وجود بیاوریم و این به معنای ساختن این موقعیت‌ها نیست بلکه بیرون کشیدن آن از دل همان شرایط واقعی است. اعتقاد داریم یک کارگردان مستند باید شرایط بروز این موقعیت‌های را برای کاراکترش فراهم بیاورد.

جمالی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: یکی ازتجربه‌های عجیب ما مواجهه میثم با فیلم نهایی بود. واکنش‌های او با فیلم بسیار عجیب بود. به خصوص امروز که دوران بلوغ را پشت‌سر گذاشته و درباره واکنش‌ها و رفتارهایی که پیش از بلوغ داشته واکنش‌های جالبی نشان می‌داد. مطمئن هستم که میثم یکی از هنرمندان شاخص در آینده خواهد شد.

عطا مهراد دیگر کارگردان این مستند هم درباره تجربه همکاری با سیاوش جمالی در ساخت این مستند گفت: مستندسازی دونفره واقعا کار ساده‌ای نیست. ۱۲ سال است با سیاوش همکاری دارم. سال ۹۱ اولین فیلم مشترک خود را کار کردیم و از سال ۹۳ ساخت این فیلم را آغاز کردیم. به واسطه عقبه دوستی به روحیات هم آشنا هستیم اما این به معنای نداشتن اختلاف‌نظر نیست. ما حتما اختلاف‌نظرهایی هم با هم داریم اما این فرصت را به تهدید تبدیل کرده‌ایم. خود را موظف کرده‌ایم که یکدیگر را قانع کنیم. نهایتا هر آن چیزی که به‌عنوان خروجی ارائه شده است آن چیزی است که هر دو آن را پذیرفته و برسر آن به توافق رسیده‌ایم.

وی درباره فرآیند جذب سرمایه برای ساخت این مستند هم توضیح داد: این مستند از اولین پروژه‌هایی است که در حامی‌جو ثبت شد. دوستانی که بعد از ما اقدام کردند شرایط بهتری داشتند و ما خیلی با فرآیند جلب حمایت از این طریق آشنایی نداشتیم. برای فیلم ما که با هزینه بسیار کم تولید شد، استفاده از این ظرفیت فرصت و تجربه خوبی بود.

مهراد در پایان درباره ساختار دراماتیک در روایت یک فیلم مستند هم تأکید کرد: دراماتیزه کردن یک صحنه صرفا محدود به روایت نیست بلکه جایی که کارگردان می‌ایستد و کدام جزء را می‌بیند و کدام را نمی‌بیند، همه اینها در دراماتیزه شدن فضای فیلم تأثیر مستقیم دارد.

برچسب ها
نمایش بیشتر

همچنین بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن