مجله نقد فیلمگردی
اخبارمصاحبه

مستندساز باید “صدانوشت” داشته باشد

محمدرضا دلپاک معتقد است: کسی که قصد ساخت فیلم مستند دارد، باید یک صدانوشت از قبل داشته باشد و آن را در فیلمنامه لحاظ کند، چون فیلم مستند به این شکل نیست که تماماً واقعیت باشد.

به گزارش بلاگ سینمامارکت، محمدرضا دلپاک درخصوص تفاوت‌های صداگذاری در فیلم مستند و سینمای داستانی اظهار کرد: از نظر من تفاوتی میان انواع صداگذاری فیلم وجود ندارد. در ژانر گزارشی سینمای مستند نمی‌توان دخل و تصرفی انجام داد، حتی فیلمسازان برای سندیت فیلم در حین گفت‌وگو میکروفن را در کادر قرار می‌دهند، دقیقاً همان کاری که در سینمای بلند و داستانی هم انجام می‌دهیم.

وی ادامه داد: طراحی صدا در سینمای مستند دقیقاً مانند طراحی صداگذاری برای فیلم داستانی است، چون در فیلم مستند هم فیلمساز با قراردادن گفتار و موزیک دخل و تصرفی ایجاد می‌کند، بنابراین سینمای مستند محض وجود ندارد.

دلپاک با تاکید بر این که صدابرداری در فیلم مستند دارای حساسیت‌های بسیاری است چون باید فضاهایی را تجربه کرد که امکان ندارد آدم‌ها بتوانند در شرایط عادی در آن حضور داشته باشند، گفت: صدابرداری در این نوع سینما بسیار مهم است و صداگذاری هم می‌تواند به خلاقیت و محتوای فیلم بیافزاید. کسی که قصد ساخت فیلم مستند دارد، باید یک صدانوشت از قبل داشته باشد و آن را در فیلمنامه لحاظ کند، چون مستند به این شکل نیست که تماماً واقعیت باشد.

وی درباره‌ی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت هم اظهار کرد: در این جشنواره داوران فیلم‌ها را انتخاب می‌کنند و این فیلم‌ها با نمایش در جشنواره امکان دیده شدن دارند، اما جشن مستقل مستند خانه سینما تنها داوران فیلم‌ها را می‌بینند و حق تماشاگران ضایع می‌شود. سینماحقیقت جشنواره‌ای است که تماشاگر دارد و موفق عمل کرده است، ولی مشکل این است که معمولاً داوران این فستیوال تکراری هستند و حتی در بزرگداشت‌ها و کارگاه‌ها نظرات شخصی اعمال می‌شود. ما متخصصان بسیاری برای برگزاری ورک‌شاپ‌ها در کشور داریم، درحالی که مسئولین جشنواره از مهمانان خارجی برای شرکت در ورک‌شاپ‌ها دعوت می‌کنند و ما هم برای شرکت در ورک‌شاپ‌ها به کشور ژاپن می‌رویم!

برچسب ها
نمایش بیشتر

همچنین بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن