فیلم شناسینقد فیلم

نقد فیلم «روزهای نارنجی»: راضی به حداقل‌ها

نقدی بر فیلم سینمایی «روزهای نارنجی» ساخته آرش لاهوتی با بازی هدیه تهرانی از آثار بخش سودای سیمرغ سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

از باب یک شخصیت زن افسرده، داشتن رگه‌های رقیق فمینیستی و محکومیت همیشگی مردها در فیلم های اجتماعی سینمای ایران، روزهای نارنجی قابل خدشه و تعمق است. اما از این جهت که فضای غیر تهرانی و متفاوتی انتخاب کرده که رنگ، تنوع، سبزی و نشاط دارد و سوژه‌ای بکر که تا امروز با آن برخورد نداشته‌ایم، قابل ستایش است.

از نظر فنی هم فیلم اشکالات عمده‌ای در فیلمنامه دارد. حفره‌ها و قصه‎های ناتمام و اشکالی بزرگ یعنی بسط بدون پشتوانه قصه و داشتن قصه فرعی‌های نافرجام و در کنار این اشکال، پرداختن به جزئیات که برآمده از سابقه مستند سازی کارگردان است و استفاده به اندازه از موسیقی نکات مثبت فیلم است.

البته روزهای نارنجی یک پایان خوش و امیدوار کننده هم دارد و بطور خلاصه بعد از دیدن فیلم حال خوب سراغ تماشاگر می‌آید. راضی شدن به این حداقل‌ها یکی از مشخصه‌های مهم سینمای فعلی ایران است.

نویسنده: محمدمهدی خالقی
برچسب ها
ارسال نقد فیلم

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن