سایت سینمامارکت
فیلم شناسینقد فیلم

نقد فیلم سینمایی «جوکر» joker ساخته تاد فلیپس

فیلم سینمای «joker» ساخته تاد فلیپس با بازی تحسین‌برانگیز خواکین فینیکس داستان یک کمدین شکست خورده به نام آرتور فلک در گاتهام است که پس از کشیده شدن به مرز جنون، وارد دنیای جرم و جنایت می‌شود.

بازسازی شجاعانه «تاد فیلیپس» از ضدقهرمان «دی‌سی کامیکس» با بازی هنرمندانه ستاره‌اش جان دیگری پیدا کرده است، البته کمی کمک گرفتن از «مارتین اسکورسیزی» نیز در این موفقیت نقش دارد.

«خواکین فینیکس» نقش یک قهرمان کتاب‌های کمیک را در «جوکر» بازی کرده است، جوکر داستانی عالی از یک شورشی است که در جشنواره امسال فیلم ونیز مانند ترقه صدا کرده است. فیلم «تاد فیلیپس» قابیلی در برابر هابیل درخشان استودیوی «دنیای سینمایی مارول» است. این فیلم گذشته‌ی دشمن و رقیب درجه‌ یک «بتمن» و نحوه شکل‌گیری شخصیت او را نشان می‌دهد، فیلم در زمان عقب می‌رود و دوران زندگی او به‌ عنوان یک خنداننده ناموفق را در شهر کثیفِ «گات‌هام» را نمایش می‌دهد، زمانی که تنها بوده و ارتباطی با دنیا نداشت. این فیلم، متهورانه از ما دعوت می‌کند که این هیولا را دوست داشته باشیم.

فینیکس نقش «آرتور فِلِک» را بازی می‌کند، شخصیتی که در حال مصرف هفت داروی مختلف است، چشمانش در کاسه سر می‌چرخند، فک‌هایش مدام می‌لرزند و به هم‌ می‌خورند و کارتی را به دیگران نشان می‌دهد که روی آن نوشته شده: «از خنده‌های من ناراحت نشوید، من بیمارم». او دوست دارد خنداننده باشد اما روی صحنه مضطرب می‌شود و کنترلش را از دست می‌دهد. دوست دارد به‌عنوان سرگرم‌کننده مهمانی‌ها کار کند اما وقتی یک سلاح کمری را در قسمت بچه‌ها می‌اندازد، از کار اخراج می‌شود. ولی روزگار برای او همیشه این‌طور نمی‌ماند. به خواست خدا، عذاب‌دهندگان او قرار است نتیجه کارشان را ببینند. آن‌هایی که ابتدا او را نادیده می‌گرفتند و بعد به او می‌خندیدند قرار است در آخر کار بمیرند.

فیلم joker

بخشی از اثر فیلیپس که به خاطر علاقه شخصی او ساخته شده، ریشه در رمان مصور «جوک قاتل» نوشته «آلن مور» و «برایان بولند» در سال ۱۹۸۸ دارد. اما این فیلم مهم‌ترین تأثیراتش را از شاهکارهای درهم‌تنیده مارتین اسکورسیزی یعنی «راننده تاکسی» و «سلطان کمدی» گرفته است که جنبه‌های پرزرق‌وبرق اما تو خالیِ زندگی سلبریتی‌های آمریکایی را نشان می‌دهند. قرار گرفتن فِلِک در خیابان‌های مملو از تابلوهای نئون شهر گات‌هام در فیلم جوکر، مستقیماً یادآور شخصیت «تراویس بیکل» است، تلاش‌های بی‌نتیجه او برای ستاره شدن نیز «روپرت پاپکین» بیچاره را به یاد بیننده می‌آورد. فیلم تلاشی برای پنهان کردن الهام گرفتن‌هایش از اسکورسیزی نمی‌کند و حتی «رابرت دنیرو» را در نقش یک مجری سطح‌پایین برنامه‌های تلویزیونی به اسم «مورای فرانکلین» به تصویر می‌کشد که جملاتی مانند «ولی با همه جدیت» و «خب، عجب ورودی بود» می‌گوید. شاید نهایت آرزوی روپرت پاپکین این بود که روزی جایگاهی مانند مورای فرانکلین داشته باشد.

شاید هم نه، یکی از ریشه‌ای‌ترین چیزهایی که در جوکر می‌بینیم نگاه متفاوت آن نسبت به موفقیت است. فیلم موفقیت را از طرف دیگر تلسکوپ شهرت، بررسی می‌کند. جوکر هرم موفقیت را وارونه می‌کند و دنیای عجیب و غریبی برای آن در نظر می‌گیرد.

فیلم سینمایی جوکرو با همین منطق وارونه است که فِلِک بالاخره در مسیر درست قرار می‌گیرد. او تبدیل به فرشته انتقام می‌گردد، نماینده طبقات فرودست شهری می‌شود که روزنامه‌هایش تیتر می‌زنند «ثروتمندان را بکشید». البته او هنوز هم دوست دارد در برنامه‌ی تلویزیونی مورای فرانکلین حاضر شود، ولی او این بار می‌خواهد حرف‌های دیگری بزند. او می‌گوید: «من قبلاً فکر می‌کردم زندگی‌ام یک تراژدی است، حالا فهمیده‌ام که چیزی جز یک کمدی لعنتی نیست»

جوکر فیلمی شدیداً شجاعانه و جنجالی است که داستانش هم مانند شخصیت اصلی‌اش پر از پیچیدگی است، این فیلم پر از ایده و مفهوم است و حرف از آنارشی می‌زند.

فیلیپس بی‌پروایانه از فیلم‌های اسکورسیزی دزدی کرده و تکه‌های دزدیده شده را تبدیل به فیلم جدیدی کرده است، به همین خاطر است که فیلم در ابتدا تقلیدی شاد از یک کتاب کمیک به نظر می‌رسد اما رفته‌رفته تبدیل به چیزی خطرناک‌تر و البته با مفهوم‌تر می‌شود. شهر گات‌هام در آتش می‌سوزد و آن‌ها در خیابان‌ها مشغول شورش هستند، در این فضا هیولایی به‌ آرامی در حال حرکت به سمت استودیوی تلویزیون است تا در آنجا متولد شود.

مترجم: رضا فرشید

کپی برداری و نقل این مطلب تنها با ذکر نام بلاگ سینمامارکت جایز می باشد.
منبع
Guardian
برچسب ها
نمایش بیشتر
برای اطلاع و استفاده از سایر مطالب ما، به کانال تلگرام بلاگ سینمامارکت بپیوندید: کانال بلاگ سینمامارکت

همچنین بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن