فیلم شناسینقد فیلم

نقد فیلم «شبی که ماه کامل شد»: روایتی زنانه از تروریست

نقدی بر فیلم سینمایی «شبی که ماه کامل شد» ساخته نرگس آبیار با بازی الناز شاکردوست از آثار بخش سودای سیمرغ سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

«شبی که ماه کامل شد» در ادمه‌ی فیلم‌های  اشیا از آنچه که می‌بینید به شما نزدیکتر‌اند، شیار ۱۴۳ و نفس روایتی زنانه از یک داستان است. نرگس آبیار این بار به سراغ سوژه‌ای امنیتی- تروریستی رفته و به زندگی خانوادگی عبدالمالک ریگی و گروه تروریستی‌اش نزدیک شده است.

عشق عبدالحمید

فیلم با عشق، ازدواج و خانواده آغاز می‌شود، آغازی که به مرور به مخاطبش اطلاعاتی داده و مخاطب را در موقعیت حدس  و گمان برای اتفاقات پیش رو قرار می‌دهد.

عشق عبدالحمید و فائزه به علت پرداخت و طراحی نادرست موقعیت‌ها تبدیل به یک خانواده‌ی دو نفره نمی‌شود. به همین علت تصمیمات فائزه در بخش اول فیلم مانند پنهان کاری از مادر، علاقه‌ی زیاد به عبدالحمید و حتی ترس آن‌ها از خانواده‌ی عبدالحمید  و علل پافشاری بر مهاجرت از ایران، چندان قابل درک نیست.

سلام پاکستان

تصمیم فائزه برای رفتن از ایران و قبول پیشنهاد شوهرش برای رفتن به پاکستان عطف اول فیلم است. تصمیمی که فیلم را وارد فاز جدیدی کرده و به تمام حدس و گمان‌های آغاز فیلم  سر و شکلی می‌دهد.

بخش دوم فیلم که تقریبا از دقیقه ۵۰ شکل می‌گیرد تفاوت آشکاری در ساختار داستان، بازی بازیگران و ریتم فیلم با بخش آغاز فیلم دارد. در بخش دوم فیلم با شخصیتی‌هایی مواجه می‌شویم که به علت آگاهی از موقعیت شان در داستان روابط و اتفاقات بین آن‌ها برای مخاطب قابل فهم تر شده و مخاطب درگیر تم اصلی داستان می‌شود.

فائزه

نرگس آبیار در این فیلم باز هم اثبات کرد که استاد طراحی نقش اول زن در فیلم هایش است. الناز شاکردوست همانند پنته‌آ پناهی و مریلا زارعی در فیلم‌های قبلی آبیار توانست پتانسیل بازیگری خود را به نمایش بگذارد و جدی‌ترین و با کیفیت‌ترین بازی خود در کارنامه‌‌‌اش را رقم بزند.

یک فیلم بسیار بلند

فیلم از مقدمه طولانی و بعضاً سکانس‌های اضافی و طولانی شدن برخی از سکانس‌ها (به عنوان نمونه سکانس‌های بیرونی در پاکستان ) لطمه می‌خورد. البته از ویژگی‌های سینمای آبیار همانند آثار قبلی‌اش وجود و طراحی سکانس‌هایی این چنین است اما «شبی که ماه کامل شد» به علت داشتن سوژه‌ای ملتهب و ریتمی تند از این ناحیه لطمه بیشتری خورده است.

شجاعت بزرگ، کارگردان بزرگ

انتخاب چنین سوژه‌ی پیچیده‌ای توسط نرگس آبیار به عنوان نویسنده و کارگردان شجاعتی می‌خواهد که تنها از کارگردان‌های بزرگ سینما بر می‌آید. نرگس آبیار در «شبی که ماه کامل شد» با وجود پیچیدگی‌ها و سختی‌هایی که چنین اثری با خو به همراه دارد اما جلوتر از دیگر آثار خودش قرار گرفته است. آبیار توانسته یکی از مهم‌ترین پرونده‌های امنیتی – تروریستی جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر  را با نگاهی زنانه روایت کند. نگاهی از دید زن یک خانواده به عنوان نماد آرامش بر منطق یک تروریست که به نام دین برای جهاد اشک می‌ریزد و به راحتی سر بی‌گناهی را از تن جدا می‌کند.

نویسنده: سید محمد نیاکی
کپی برداری و نقل این مطلب تنها با ذکر نام بلاگ سینمامارکت جایز می باشد.
برچسب ها
برترین مستند سال

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن