سیزدهمین جشنواره سینماحقیقت
فیلم شناسینقد مستند

نقد مستند خانواده نیمه شب؛ چشم­‌ اندازی از خدمات سلامتی در مکزیک

مستند خانواده­ نیمه­ شب - Midnight Family لوک لورنزن با نیم‌ ­نگاهی به ناکارآمدی چهل‌ ­تکه­ خدمات سلامتی دولتی و خصوصی در مکزیک، داستان زندگی خانواده­ متخصص فوریت‌ های پزشکی در مکزیکوسیتی را دنبال می‌کند.

مستند «خانواده­ نیمه­ شب» لوک لورنزن با نیم‌­نگاهی به ناکارآمدی چهل‌­تکه­ خدمات سلامتی دولتی و خصوصی در مکزیک، داستان زندگی خانواده­ متخصص فوریت­‌های پزشکی در مکزیکوسیتی را دنبال می‌­کند که سعی دارند با زنده نگه داشتن دیگر شهروندان، کسب درآمد کنند. هرچند نگاه ذره‌­بینی این مستند تأثیرگذاری آن در مباحثات اساسی سیاست عمومی را محدود می­‌کند – به سادگی می­توان تصور کرد که متعصبین آمریکایی این مستند را شاهدی له و علیه سیستم سلامت حکومتی در نظر بگیرند – اما به خوبی یادآور می­‌شود که چنین سیاست­‌هایی بر زندگی میلیون­‌ها انسان اثر می­‌گذارند؛ انسان­‌هایی که وقتی کارها درست انجام نمی­‌شوند، هر روز می­میرند.

در ابتدا توضیح داده می­‌شود که حکومت در مکزیکوسیتی، ۴۵ آمبولانس دولتی برای خدمت‌­رسانی به ۹ میلیون جمعیت پراکنده دارد. این تقریباً کل چیزی است که لورنزن به طور مستقیم در این فیلم به ما می­‌گوید. همه­ چیزهای دیگر را وقتی می­‌بینیم یا حدس می­‌زنیم که همراه خانواده­ اوکوآ سوار آمبولانس خانوادگی‌­شان هستیم. یک آمبولانس از بین تعداد ناگفته‌­ای آمبولانس‌­های خصوصی که شکاف­‌های بزرگ خدمات سلامتی شهر را پر می­‌کنند.

این رویکرد نظارتی طعم خاصی به فیلم می­‌دهد، خصوصاً در رابطه با روابط خانوادگی، اما تماشاگرانی که امیدوارند بتوانند چیزی از مستند یاد بگیرند را ناامید می‌­کند. در فقدان اظهار نظرهای خارجی، می­‌توانیم حدس بزنیم اما نمی­‌توانیم مطمئن باشیم که خانواده­ اوکوآ کی کار درست را انجام می‌دهند و کی از مرزهای رفتار اخلاقی رد می‌­شوند، که ممکن است نتایج مرگباری هم داشته باشد. (یادداشت­‌های مطبوعاتی بعضی چیزها رو روشن­‌تر می‌­کنند اما سینما روها یادداشت مطبوعاتی نمی‌­گیرند.) برای مثال، هر گاه سراغ مریضی می­‌روند که نمی‌توانند نیازش را برطرف کنند، بر سر یک دوراهی قرار می­‌گیرند: به یک بیمارستان دولتی بروند یا یک بیمارستان خصوصی؟ به نزدیک­ترین بیمارستان بروند یا بیمارستان دورتری که ممکن است هزینه­‌های معقول‌­تر یا تجهیزات بهتری داشته باشد؟ یک بیمارستان شلوغ رایگان را رها کنند و به بیمارستان دیگری در آن سوی خیابان بروند؟

midnight family
midnight family

در بسیاری موارد، تکنسین­‌های فوریت­‌های پزشکی گزینه‌­های موجود را برای بیماران و یا نزدیکان آن­‌ها توضیح می­‌دهند، به نرمی سخن می­‌گویند اما معمولاً یکی از گزینه­‌ها را به عنوان انتخاب هوشمندانه‌­تر معرفی می‌­کنند. آن­‌ها مشخصاً بهتر از مشتریان‌شان می­‌دانند این سیستم چطور کار می‌کند. اما آیا گاهی توصیه‌­هایشان تحت تأثیر منافع شخصی خودشان است؟ در یک صحنه، پس از اینکه بیماران را به یک بیمارستان خصوصی می‌برند، می­‌بینیم که یکی از کارمندان بیمارستان به راننده­ آمبولانس پول می‌­دهد. آیا این یک رشوه­ مشکوک است یا بخشی از نوعی معامله­ قانونی؟ رشوه­ مشکوک محتمل­‌تر است اما هیچ راهی برای حصول اطمینان نداریم.

اما به خوبی درک می‌­کنیم که نقش پلیس در این اکوسیستم، از لحاظ اخلاقی لکه­‌دار است. رانندگان آمبولانس به پلیس رشوه می­‌دهند تا خبر تصادفات را بگیرند؛ پلیس‌­ها رانندگان را اذیت می­‌کنند، و قوانینی را اجرا می­‌کنند که ظاهراً دائماً در حال تغییر هستند.

مسائل قانون و اخلاق به کنار، تماشاگر درک عمیقی از ماهیت مجرمانه­ این تجارت آمبولانس­‌های خصوصی پیدا می­‌کند. با اینکه خانواده­ اوکوآ مدام با بیکاری و کسالت طولانی دست­ به‌ ­گریبانند اما به محض دریافت خبر یک تصادف، دست به کار می­‌شوند: با آن­‌ها به سرعت از خیابان­‌ها می‌گذریم، اغلب شانه به شانه­ آمبولانس‌­های دیگری که سعی دارند قبل از دیگران به صحنه­ تصادف برسند. هر کسی که راننده­ آمبولانس باشد مدیریت روند را بر عهده دارد، بر سر رانندگان خودروهای دیگر فریاد می­‌کشد به صدای آژیر توجه کنند و از سر راه کنار بروند.

جوآن اوکوآ به سرعت به ستاره­ فیلم تبدیل می­‌شود. او که هنوز ۱۷ ساله نشده، نسبت به مرد مسن­‌تری که فرض می­‌کنیم پدرش است، رفتار بسیار حرفه‌­ای­‌تری دارد. وقتی پدر شل و وارفته‌­اش سعی می‌­کند از قِبَل فرزندان کارمندانش پول به جیب بزند ظاهراُ جیب­‌هایش را با رشوه دادن به پلیس‌­ها خالی کرده جوآن حاضر و آماده وارد عمل می­‌شود. او آمبولانس را می‌راند، به بیماران کمک می­‌کند و خستگی­‌های شب را با تلفن برای دوست‌­دختر نادیده‌­اش بازگو می‌­نماید.

پوستر مستند midnight family

او همچنین بخش عمده­ کار ناخوشایند مطالبه­ دستمزد را هم انجام می­‌دهد. هرچند وقتی بیماران در صحنه حضور دارند، لورنزن اکثراً نگاه دوربین را از آن­ها می‌­گیرد اما گفتگو درباره­ هزینه­ خدمات آمبولانس را ضبط می­‌کند. یک دختر دبیرستانی که از دوست­‌پسرش کتک خورده و خونریزی دارد، در آمبولانس گریه می­‌کند و به آرامی می­‌پرسد «اینقدر گرونه؟» (و کمی بعد می‌­پرسد «می­شه لطفاً بغلم کنین تا آروم شم؟»)

بعداً، زن دیگری حاضر به پرداخت هزینه­ ۳۸۰۰ پزویی که خانواده­ اوکوآ برای خدمات اورژانس طلب می­‌کنند، نمی­‌شود (یکی از موارد متنوع در فهرست قیمت­‌های‌شان که حدوداً برابر با ۲۰۰ دلار آمریکاست). وقتی بیماران حاضر نمی‌­شوند هزینه را بپردازند، کار تمام است؛ تا جایی که ما می‌بینیم، دست تکنسین­‌های فوریت­‌های پزشکی به جایی بند نیست. آن­‌ها توجیه ساده‌­ای دارند: وقتی آمبولانس دولتی سر صحنه حاضر نشده، چه راه دیگری دارید؟

مترجم: مرضیه سلیمی

کپی برداری و نقل این مطلب تنها با ذکر نام بلاگ سینمامارکت جایز می باشد.
منبع
hollywoodreporter
برچسب ها
نمایش بیشتر
برای اطلاع و استفاده از سایر مطالب ما، به کانال تلگرام بلاگ سینمامارکت بپیوندید: کانال بلاگ سینمامارکت

همچنین بخوانید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بستن